Wpływ rosyjski on the European Far Right

Rosyjska pożyczka (2014) – Gdzie wszystko się zaczęło

Partia Marine Le Pen, wówczas Front National, zaciągnęła pożyczkę w wysokości 9,4 miliona euro z moskiewskiego First Czechy-Russian Bank jesienią 2014 roku. Właścicielem banku był Roman Popov, który wcześniej pracował dla jednego z miliardowych sojuszników Putina, Gennadija Timczenki. Pożyczka została pośredniczona przez europosła Jean-Luca Schaffhausera, który otwarcie pracował nad budową "rosyjsko-europejskiego sojuszu chrześcijańskiego".

Pożyczka została ujawniona przez outlet śledczy Mediapart zaledwie dwa miesiące po jej zawarciu. Bank zamknął się w 2016 roku, a pożyczka przeszła przez serię wątpliwych rosyjskich firm: najpierw do wynajmowania samochodów o nazwie Konti, a ostatecznie do Aviazapchast, dostawcy części lotniczych, który również obsługuje lotnictwo syryjskie. Partia spłaciła pozostały dług w wysokości 6,1 miliona euro w 2023 roku.

Francuska komisja parlamentarna śledcza stwierdziła w 2023 roku, że Rassemblement National pełniła funkcję "kanału przesyłowego" dla Rosji w polityce francuskiej i że pozycje partii konsekwentnie pokrywały się z przesłaniem Kremla — zwłaszcza w poparciu dla aneksji Krymu i sprzeciwianiu się sankcjom wobec Rosji.

Węgierska pożyczka (2022) – MKB Bank, Lőrinc Mészáros

W kampanii prezydenckiej 2022 r. Le Pen ponownie potrzebowała finansowania zagranicznego, ponieważ banki francuskie nadal odmawiały jej kredytu. Tym razem węgierski bank MKB Bank udzielił jej pożyczki osobistej o wartości 10,7 miliona euro. Większościowym właścicielem MKB Bank jest Lőrinc Mészáros, przyjaciel z dzieciństwa Viktora Orbána i najbogatszy człowiek na Węgrzech.

Śledztwo Financial Times ujawniło, że Viktor Orbán osobiście polecił kierownictwu MKB wydanie pożyczki, mimo sprzeciwu zarówno kierownictwa banku, jak i samego Mészáros. Interwencja premiera sugeruje, że transakcja nie była jedynie decyzją biznesową, ale posunięciem polityczno-strategicznym mającym na celu wzmocnienie systemu sojuszów europejskich Orbána.

Nagranie z Hotelu Metropol (2018)

Jeden z najbardziej dramatycznych dowodów rosyjskiego wpływu wyszedł na jaw w lipcu 2019 roku, gdy BuzzFeed News opublikował tajną nagranie audio. Nagranie zostało zrobione 18 października 2018 roku w moskiewskim Hotelu Metropol i ukazuje Gianlucę Savoini'ego, od dawna zaufanego współpracownika Mattea Salviniego, negocjującego tajne finansowanie włoskiej partii Lega z trzema Rosjanami i dwoma innymi Włochami.

Istota planu polegała na tym, aby nienazwana rosyjska firma naftowa (kontekstowo prawdopodobnie Rosneft) sprzedawała ropę naftową włoskiej państwowej spółce energetycznej Eni ze zniżką, a oszczędności - około 65 milionów dolarów rocznie - tajnie kierowane na kampanię wyborczą Legi do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku.

Na nagraniu Savoini był jasny: ich celem było stworzenie pro-moskiewskiego sojuszu europejskiego obejmującego Le Pen, Strache'ego i AfD. Prokuratura w Mediolanie wszczęła śledztwo w sprawie podejrzenia międzynarodowej korupcji. Salvini konsekwentnie zaprzeczał, aby kiedykolwiek otrzymał pieniądze z Rosji, chociaż znajdował się w Moskwie w momencie negocjacji w Metropolu i podobno spotkał się z rosyjskim wicepremierem Dmitrijem Kozakiem wieczorem poprzedniego dnia. Nie wypadł żaden dowód na to, że umowa była kiedykolwiek realizowana.

Skandal na Ibizie (2017/2019)

W maju 2019 roku, Der Spiegel i Süddeutsche Zeitung opublikowały ukrytą kamerę pokazującą Heinz-Christiana Strache'ego, ówczesnego wicekanclerza i przywódcę FPÖ, wraz z jego zastępcą Johannem Gudenusem, negocjującymi z kobietą pozującą na bratanicę rosyjskiego oligarchy na willi na Ibizie. Nagranie zostało zrobione w lipcu 2017 roku, zaledwie kilka miesięcy przed austriackimi wyborami parlamentarnymi.

W wideo, Strache oferuje kontrakty rządowe tajnym inwestorom, jeśli kupi gazetę dzienną Kronen Zeitung i zbuduje środowisko medialne przyjazne FPÖ — w jego słowach, takie jakie "Orbán zbudował na Węgrzech." Strache i Gudenus rezgnują, rząd koalicyjny się rozpada i są ogłaszane przedterminowe wybory.

Chociaż nagranie było operacją przykrywającą (nie było zaangażowanego żadnego prawdziwego rosyjskiego inwestora), sprawa zapewniła zdumiewający wgląd w sieć połączeń FPÖ skierowanych na Rosję. W grudniu 2016 roku, FPÖ podpisała formalną umowę o współpracy z Zjednoczoną Rosją Putina, a Gudenus publicznie popierał aneksję Krymu i charakteryzował UE jako "lobby dla homoseksualistów" w przemówieniu w Moskwie.

AfD i sieć Voice of Europe

Niemiecka Alternative für Deutschland (AfD) jest jednym z najważniejszych celów — a jednocześnie jednym z najważniejszych narzędzi — rosyjskiego wpływu w Europie. W 2024 roku skandale wybuchy w wielu falach: główny kandydat AfD do Parlamentu Europejskiego, Maximilian Krah, okazał się otrzymywać tajne płatności zarówno z Rosji, jak i z Chin, podczas gdy jego asystent został oskarżony o szpiegostwo na rzecz chińskich służb wywiadowczych. Inny starszy kandydat, Petr Bystron, został przyłapany na nagraniach audio akceptujących 20 000 euro gotówki od objętego sankcjami Artema Marchewskiego za rozpowszechnianie rosyjskiej propagandy.

Oba przypadki prowadzą do sieci Voice of Europe, platformy dezinformacyjnej z siedzibą w Pradze, wznowionej w 2023 roku pod kierunkiem Viktora Medvedczuka, wygnańskiego ukraińskiego oligarchy i powiernika Putina, przy pomocy Piątej Dyrekcji FSB (Federalnej Służby Bezpieczeństwa Rosji). Sieć rozprowadzała do jednego miliona euro miesięcznie pośród skrajnie prawicowych polityków w co najmniej pięciu państwach członkowskich UE, płacąc im za rozpowszechnianie rosyjskiej propagandy i podważanie solidarności z Ukrainą.

Według Thomasa Haldenwaga, szefa niemieckiej służby wywiadu wewnętrznego, "rosyjskie narracje rozpowszechniane przez części AfD przyczyniają się do ekspansji skrajnej prawicy" w Niemczech.

Vox i MBH Bank: finansowanie powiązane z Orbánem

We wrześniu 2024 roku, po reportażu El País, partia Vox kierowana przez Santiago Abascala przyznała, że finansowała swoją kampanię wyborów samorządowych i parlamentarnych w 2023 roku pożyczką w wysokości 9,2 miliona euro z węgierskiego banku MBH. Pożyczka przyszła w dwóch ratach: 6,7 miliona euro na wybory parlamentarne i 2,6 miliona euro na wybory samorządowe.

MBH Bank jest drugim co do wielkości bankiem na Węgrzech, 30,5% własnością państwa, z dodatkowym około 50% posiadanym przez firmy i osoby powiązane z Lőrincem Mészárosem. Rzecznik partii uzasadniał węgierską pożyczkę twierdząc, że hiszpańskie banki odmówiły udzielenia kredytu.

Hiszpańska Partia Socjalistyczna (PSOE) złożyła skargę przeciw Vox w grudniu 2024 roku, argumentując, że ukrycie źródła pożyczki naruszało hiszpańskie prawo finansowania partii, które zakazuje podmiotom powiązanym z zagranicznymi rządami finansowania partii politycznych. Biuro prokuratury Hiszpanii wszczęło śledztwo. Rząd węgierski zaprzeczył udziałowi w transakcji.